روز سوم ژانویه ۱۸۸۹ ، میدان کارلو آلبرتو Carlo Alberto , شهر زیبا و وجد آور تورین Turin ایتالیا، یک کالسکه چی خشن اسب مفلوک خود را به شدت شلاق میزند. عابری این صحنه ناگوار را میبیند. منقلب می شود و اشک ریزان به سوی آن حیوان مظلوم میشتابد، مرد گریان گردن اسب را در آغوش می گیرد و آن را با مهربانی نوازش می کند و پس از چند لحظه، در برابر چشمان حیرت زده کالسکه چی و ناظران، ناگهان نقش بر زمین می شود.
کسی نمی داند عابر ناشناسی که بر کف خیابان افتاده، فردریش ویلهلم نیچه است، مهمترین فیلسوف قرن نوزدهم.
متن فوق برگرفته از کتاب “واپسین شطحیات” است. این کتاب ترجمه و تألیف دکتر حامد فولادوند است، در مورد آخرین سالهای زندگی نیچه.
هیچ متفکر و فیلسوفی به اندازه نیچه بد فهمیده نشده است. شاید بتوان گفت نیچه را اقل قلیلی نیک دریافته اند. آری واقعه فوق شرح حالی مستند از مردی است که به واسطه کج فهمی ها و بدانگاریها حتی درنظر بسیاری از تحصیلکرده های ما هم چهره ای مخوف و هولناک است!
همراهی کردن با نیچه آسان نیست و در واقع مجاهده ای تمام عیار است، باید با او گریست، با او خندید، با او دشنام داد، با او زمین خورد و برخاست، باید از تازیانه خوردن اسبی نگذشت و با آن فراسوی نیک و بد را کاوید، باید فلسفیدن را با پتک آموخت و شامگاه بتان را رقم زد، باید انگشت نما شد و تن داد به رنج تبارشناسی اخلاق ، باید خود انسان را با تمام افتخاراتش به سخره گرفت، باید اخلاق را به سخره گرفت! اخلاق انسانی سراسر انسانی را، باید به اراده معطوف به قدرت اعتراف کرد. باید دانست که چنین گفت زرتشت! و آنک انسان شاید همچون آواره و سایه اش ، زایش تراژدی را و جنون خود خواسته و تاملات نابهنگام را در سپیده دم چون پایانی برای خود برگزیند!
پایان زندگی نیچه با برداشتن نقاب از اخلاق مسیحی به واقع زایش یک تراژدی است.
نیچه در نامه ای به پیتر گاست در ۱۸۸۴ می نویسد:
“هر روز بیشتر به این واقعیت پی می برم که زندگی را نمی توان تحمل کرد مگر دیوانگی چاشنی آن باشد”
هنوز هم کسی باقی مونده که در مورد عربها با فردوسی هم عقیده باشد؟
بد نیست زودتر اون شعر تاریخ گذشته فردوسی را از شاهنامه حذف کنند.
همون که میگه:
ز مور و ملخ خوردن و سوسمار
عرب را به جایی رسیدست کار
که تاج کیانی به سر میکند…
باید صادقانه اعتراف کرد که زمان این حرفها گذشته
امروز دیگه عربها قابل تحسینند و به مراتب خوشبخت تر از ما ایرانیها!
در تنوع و غنای موسیقی که جای بحث نگذاشته اند.
این ترانه عربی را هم بشنوید بد نیست.
تقدیم به همه همراهان اینمنم
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
ماراتنی در جریان است…
ماراتنی در جریان است، که از اصرار آدمها به فروتنی و استتار دلخواستها و انکار بودن ها آغاز میشود، تا دلقکترین شدن…
روزی اعتراف خواهد شد به این تهوع همگانی
من رم میکنم به احترام همه حیوانها
به روشی حیوانی
به احترام همه احمقهای نجیب
رم میکنم از تزویر مودبانه آدمهای مودب
رم میکنم از ادب مزورانه آدمهای شریف
نا امنی دنیا از خواستنها و فاش گوییها نیست، از فرط ادعای شرافت است و تشخص،
نا امنی دنیا از هجوم آداب است
من دنبال یک بی ادب شریف میگردم، یک گونه کمیاب از احمقی جسور
آنکه حماقت و شرافت و ادب و جسارتش یکی باشد
کسی که نتوان به ریشش خندید
آنکه با خوی حیوانی بو بکشد و نهراسد از اینکه
اینمنم
می گویند آدمها چون مرگ را ببینند به تب راضی شوند و همینجاست که باید از امکان تب کردن تا سرحد مرگ بگویند، که نمیگویند! بازی از همین جا شروع می شود، از همین فرار دیوانه وار از مرگ که از زاویه ای دیگر همان جهش دیوانه وار در آغوش تب است و غلتیدن در تب تا سرحد مرگ!
تصویر فوق خانوم ویکتوریا بکهام میباشند، خواننده، ترانه سرا، نویسنده، مدل،بازیگر، طراح مد و بازرگان انگلیسی که مستحضرید یکی از اعضای اسپایس گرلز هم بود، از اسمشون هم معلومه که پارتنر سوگلی (همسر) دیوید بکهام هم هستند. ولی هیچکدوم از اینهایی که گفتم باعث نشد این تصویر رو بذارم اینجا، دلم براش سوخت وقتی دیدم داره از ماراسموس میمیره! یعنی این دیوید یه تیکه نون یه چیکه آب نمیده به این زبون بسته؟ اون تاندونها و پوست به استخون چسبیدش جیگر آدمو آتیش میزنه، اون دنده ها و چاله چوله ها! خلاصه وضعیت اسفبار جسمی ایشون جدا نگرانم کرده! داره تلف میشه از شدت فشن و مد!تا دیدمش یاد همدردهای آفریقاییش افتادم! شروع کردم به جهانبینی…
از قرار تو آفریقا مردم مدتیه یه کم گشنشونه، نکنه فکر کنید تیتیش تشریف دارنا، نه! خداییش هر کاری فکرشو بکنید کردن اما بازم گشنشونه! میگی نه این عکسها رو یه نیگاه بکن
این عکسها june 16, 2009 در مالاوی گرفته شده. موش به صورت تازه، نمکسود شده، پخته شده و یا خشک شده به عنوان یک غذای لذیذ در فروشگاه و کنار جاده ها فروخته می شود.
و اما قبل از اینکه من توضیحی بدم به عکس زیر نگاه کنید و خداییش بدون اینکه توضیحش رو بخونید سعی کنید حدس بزنید جریان چیه
ایشون یه خانوم روشندل مسلمون در آمریکاینا هستند که چون سگ اونجا هم نجسه، به جای سگ با این کره اسبه اینور اونور میرن! همونطور که میبینید چیزی نمونده که اسبه صندلی رو بخوره! ضمن اینکه شخصا در برابر این ابتکار عمل کم آوردم باید اشاره کنم دیدن این عکس منو به این فکر انداخته که نکنه اصلا این اتوبوسا که قسمت جدا برای نر و ماده دارن مال همین اسبا باشه ما اشتباهی سوار میشیم؟
توی بحث تعریف عقلانیت که مدتی قبل مطرح کردم به این نتیجه رسیده بودم که دغدغه کشف حقیقت شاید معادل عقلانیت ناب باشه، تازه اون موقع تصویر فوق را ندیده بودم!
تصویر فوق توی فرودگاه گرفته شده و این که میبینید قسمت عمده یکی از مسافران است که به دلیل تأخیر در پرواز سعی کرده بشینه رو صندلی فرودگاه!
تصویر بدون شرح هم که اگه نداشته باشیم اصلا کلاس کار میاد پایین، شرح هم ندیم که میترکیم، تازه ممکنه هر کسی هر جوری دلش می خواد شرحش بده که اصلا کار خوبی نیست.پس جونم براتون بگه که آثار هنری، ادبی یا بی ادبی خفن، معمولا کار آدمهای خفن و ناسالمه، من که عموما در برخورد با این قبیل آثار حالم خوب نمیشه…
آخرین نظرات