This is Google's cache of http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C. It is a snapshot of the page as it appeared on 8 Feb 2010 21:01:59 GMT. The current page could have changed in the meantime. Learn more

Text-only version
These search terms are highlighted: فرادرمانی  

فرادرمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
فرادرمانی؛ جسم، روان و ذهن انسان را به طرز باور نکردنی ای به سمت اصلاح و بهبود میل می‌دهد.

به طور کلی روش‌های درمانی که خارج از محدوده روش‌های درمانی پزشکی جدید باشد، طب مکمل و جایگزین نامیده می‌شود. که از نظر سازمان بهداشت جهانی به ۵گروه اصلی تقسیم می‌گردد. در این زمینه فرادرمانی جزو درمانهای گروه ۴ این تقسیم بندی یعنی درمان بیماری‌های جسمی از طریق ذهن و زیرمجموعه درمان ذهنی قرارمیگیرد. [۱]


درفرادرمانی بر اساس نظریه«پیوند شعوری»، هرگاه بین شعور اجزا و شعور کل یا شعور کیهانی ارتباط برقرار شود، شعور ذهن قادر به اصلاح وترمیم و خود درمانی روان وجسم گردیده و شفا وبهبود تحقق پیدا خواهدکرد.


اساس این شیوه درمانی نگرش و بینش فراکل توسط انسان نسبت به جهان هستی می‌باشد. در این نگرش اتصال انسان به شعور کیهانی با تفویض حلقه‌ای بنام حلقه وحدت امکانپذیر می‌شود. در واقع درمان اولین قدم در عرفان کیهانی است تا با برطرف شدن مشکلات جسم و روان و ذهن در وهله اول، فرد با هوشمندی الهی هم آشنا شده، این خود نقطه­ی عطفی است که فرد را به سوی صاحب این هوشمندی معطوف می­کند. [۲]


نخستین بار فرادرمانی توسط محمدعلی طاهری (عارف و محقق ایرانی) تعریف و به دنبال اثبات تئوری وجود شبکه شعور کیهانی در سال ۱۳۵۷ شمسی توسط وی ارائه شده‌است.

محمدعلی طاهری بنیانگذار عرفان کیهانی (حلقه) است و فرادرمانی، در اصل زیرمجموعه یا شاخه درمانی عرفان کیهانی (حلقه) است.

اتصال انسان به حلقه وحدت با اسکن شعور کیهانی در کالبد‌های فیزیکی، اختری، روانی و ذهنی انسان آغاز و روند حذف و یا اصلاح اطلاعات و برنامه‌های ناصحیح موجود در بخش فعال حافظه (مولد بینش) انسان شروع می‌شود. کاوش و بازبینی و اصلاح چیدمان اطلاعات موجود در آرشیو حافظه انسان توسط شعور کیهانی، موجب درمان بسیاری از بیماریهای روانی، ذهنی و جسمی می‌شود. هم اکنون بیش از چند صد هزار نفر در سراسر جهان از این طریق تحت درمان فرادرمانگران هستند.

فرادرمانی از مقدمات ورود به آستانهٔ درک و فهم آگاهانهٔ انسان در موردِ خود و جهان پیرامونی خود تلقی شده و به تعبیری دروازهٔ ورود انسان به بینش فراکل نگری است. این بینش بدون به‌کار گیری پند و نصیحت و تنها با اتصال نظام‌مند به منبع اصلی اطلاعات که همان شعور کیهانی نامیده می‌شود، به طور خودکار ایجاد و با اسکن جسم، روان و ذهن انسان، به طرز باور نکردنی او را به سمت اصلاح اندیشه، رفتار و کردار و سخن نیکو میل می‌دهد.

بینش‌های متعددی که در طول حیات به واسطهٔ تلاش و کوشش عقل جزء انسان به وجود آمده، جامعهٔ بشری را با گرفتاری‌های و معضلات پیچیدهٔ اثرات جانبی مواجه ساخته‌ است. اصلاح و ترمیم این بینش‌ها با اتصال به شبکه شعور کیهانی که حامل کل شخصیت و شعور همهٔ اجزای عالم هستی ار ابتدای خلقت تا کنون است، امکانپذیر می‌شود.

بینش نهایی حاصل از اتصال وحدت به شعور کیهانی و به صورت بینش صلح با همهٔ اجزای جهان هستی است، که به نوعی حاصل درک و شهود است. این بینش با شناخت و صلح انسان در موردِ خود شروع و در نهایت منجر به شناخت و صلح انسان دربارهٔ آفریننده، هستی، دیگر انسان‌ها و به نوعی همهٔ موجودات جهان هستی می‌شود. در این وضعیت انسان قادر به درک پیوستگی و تاثیرگذاری و همبستگی همهٔ اجزای عالم هستی شده و نقش حقیقی خود را در این میان بازمی‌یابد و ازاین‌رو با اختیار کامل خود، صلح را به عنوان زیباترین شکل ممکن حیات انتخاب می‌کند.

این بینش کل‌نگر علاوه بر افزایش هوش‌مندی جمعی بشر، همواره سلامت روان، ذهن و جسم را برای انسان به ارمغان دارد. [۳]


[ویرایش] پانویس

  1. http://www.iums.ac.ir/printme-23.404.8684.fa.html
  2. http://iran-eng.com/showthread.php?t=78751
  3. http://www.raya.ir/article.aspx?id=579


[ویرایش] پیوندها

http://www.interuniversalfans.com

http://www.faradarmani.ir

http://www.psymentology.com


[ویرایش] منابع

طاهری، محمدعلی. دفتر اول عرفان کیهانی (حلقه): نشر اندیشه ماندگار -اردیبهشت ۱۳۸۵

طاهری، محمدعلی. دفتر دوم انسان از منظری دیگری - نشر ندا. چاپ اول : اسفند ۱۳۸۶ - بیژن.چاپ هفتم:مهر ۱۳۸۷

مجله طب کل نگر (مجله اطلاع رسانی پزشکی) - شماره‌های ۱۴-۱۵-۱۶-۱۷؛ ویژه‌نامهٔ تخصصی فرادرمانی http://www.interuniversalfans.com/static.php?op=viewpage&pid=103

ثبت نخستین پایان نامه در زمینه فرادرمانی- روزنامه همشهری، یکشنبه ۸ آذر ماه ۱۳۸۸، صفحه ۶